بخش اول درباره نویسنده

سمیوئل لنگهورن کلمنز (که بیشتر با نام قلمی‌اش مارک توین (Mark Twain) شناخته می‌شود، نویسنده و طنزپرداز آمریکایی بود. او شهرت خود را مدیون رمان ماجراهای هاکلبری فین (۱۸۸۵) و ماجراهای تام سایر (۱۸۷۶) است. مارک توین در ۳۰ نوامبر ۱۸۳۵ در مرز ایالت میسوری آمریکا در روستای فلوریدا با کلبه‌های چوبی پراکنده به دنیا آمد. پدرش قاضی بخش و تاجری کوچک و اصالتاً اهل ویرجینیا بود که در کنتاکی درس حقوق خوانده و در همان جا به جین همپتون موخرمایی برخورده و با او ازدواج کرده‌بود. در ۱۲سالگی پدرش فوت کرد و سمیوئل مجبور شد در چاپخانه‌های محلی پادویی کند و بعد در روزنامه‌ای که برادرش اوریون دایر کرده‌بود، ابتدا حروفچین و سپس چاپچی شد. صفحاتی از روزنامه به مقالات طنزآمیز اختصاص داشت که سمیوئل آنها را می‌نوشت و با امضای عجیب‌غریب چاپ می‌کرد. در ۱۸ سالگی به سنت لوئیس بزرگ ترین شهر ایالت میسوری رفت. سپس به نیویورک رفت و مدت کوتاهی در چاپخانه‌های کوچک کار کرد. در طی ۲-۳ سال به شهرهای مختلف می‌رفت و در آنجا حروفچینی می‌کرد. وی سفر نافرجامی به آمریکای جنوبی داشت. از ۱۸۵۷ تا ۱۸۶۴ سوار بر کشتی بخار بر میسی‌سیپی سفر می‌کرد. در ۱۸۵۹ مجوز ناخدایی کشتی گرفت و در این حین با امضاهای مختلف برای مجلات مقاله‌های طنز می‌نوشت. در جنگ داخلی آمریکا نقش کوچکی را برعهده گرفت. در سال ۱۸۶۶ با آلتا کالیفرنیا برجسته‌ترین روزنامه غرب قراردادی به این مضمون امضا کرد: خبرنگار سیار بدون محدودیت مکان و زمان و سمت که دور کره زمین می‌گردد و ضمن سفر گزارش می‌نویسد.

با اولیوه لنگدن دختر یکی از صاحبان صنایع ثروتمند نیویورک پس از مغازلات بسیار ازدواج کرد. در بیست سال بین ۱۸۷۵ و ۱۸۹۴ شادترین و ثروتمندترین نویسنده بود و بهترین کتاب‌هایش را در این مدت نوشت. اما در نیمه دهه ۱۸۹۰ اندوه و تلخ‌کامی روزافزونی نصیبش شد. دختر جوانش سوزی وقتی پدر و مادرش در خارج بودند مرد. خانم کلمنز که سال‌ها بیمار بود از دنیا رفت و کوچک‌ترین دخترش ناگهان در شب کریسمس فوت کرد. در ۱۹۰۶ انشای سرگذشتش را آغاز کرد. ۱۵ سال آخر عمرش را با نوشتن کتاب‌های جدّی و چند کتاب طنز گذراند. کلمنز نام مارک توین را از ناخدای یک کشتی که با این نام در مجلات می‌نوشت به‌عنوان ادای دِین گرفت و در تمام کارهای طنزش از این اسم استفاده کرد.منبع ویکی پدیا

 

بخش دوم درباره کتاب  خاطرات  ادم وحوا

کتاب خاطرات ادم و حوا یک کتاب جمع اوری شده است که از نوشتهای مارک تواین در سالهای مختلف است. بخش های کتاب در سالهای مختلف نوشته و چاپ شده و بنا به وصیت و درخواست مارک تواین بعد ها پس از مرگ وی جمع آوری و ویرایش شد.دان رابرتز در سال 97 ارزوی مارک تواین برای جمع آوری اثر های  پراکنده وی را براورده کرد.لحن کتاب ساده و زیبا  ومتن روان است.طنز لطیفی در کتاب جریان دارد. و شما از خوادن این کتاب لذت خواهید برد

 

نام

نمره

نظرات

مجید.م

 

چیزی که مارک تواین در کتاب ایجاد کرده بیشتر موقعیت و خلق موقعیت بوده  به نظرم.تبدیل شخصیت های  شناخته شده به ادم های معمولی چیزی هست که یک کتاب رو برای خواننده جذاب میکنه.

علی م.ت

16

بد نبود کتاب.یک مقدار کلی بود. و جای کار زیاد داشت.یک دفترچ خاطرات دونفره بود و این خیلی خوب بود.حوا تجربه گرا بود.ادم هم شخصیت مرموز و پیچیده ای نبود. و کارهاش قابل پیش بینی بود.اینکه مرگ رو درک نکرده بودن  خیلی جالب بود. و طرز فکری هم نداشتن نسبت به مرگ.

نسیم م

15

فک میکنم کتاب سانسور شده بود در برخی بخشها.کتاب ملیح بود و لطیف. از شخصیت حوا خوشم میومد.ادم گوشه گیر بود. تفاوت های زن و مرد خوب توصیف شده بود. و تفاوت دیدگاه های ادم و حوا جالب بودقسمت مرگ هابیل خیلی زیبا بودد. و پارگرافف اخر کتاب رو خیلی دوست داشتم.

محمد ن

20

خیلی خوب بود

محمد ک

ن

 

هانیه

16

در کل خیلی خوب بود.داستان به روایت جدیدی توصیف میشد/تحلیل نویسنده از داستتان ادم و حوا رو دوست داشتم.لذت بردم.شاید اگر طولانی تر میشد کتاب خیلی خوب بود/

ساغر.

14

نظر خیلی خاصی ندارم/خیلی خوشم نیومد.

ارشام

 

حرفهای قشنگی توی کتاب بود. شاید از نظر کلی شبیه شازده کوچولو بود. فک میکنم اگر مارک تواین فرصت بیشترب برای زندگی داشت از این کتاب خیلی قدرتمند تری میساخت و فکر میکنم حسرت زیادی برای این دست نوشته ا داشت و چیزی بود که دلش میخواست خودش انجامش بده

علی ح

16

کتاب جالبی بود از زبان دونفر ادو و حوا.تلفیق اختراعات مختلف و کشفیات بشر با داستان ادم و حوا جالب بود

دانیال

ن

 

 

·          

·         * کتاب فاقد ارزش نمره دان است

·         ن :نمره نداد

·         دادن نمرات کاملا بر اساس ملاک های شخصی میباشد و نظر خواننده را منعکس مینماید