یرواند آبراهامیان (متولد ۱۳۱۹ در تهران) تاریخ‌نگار ارمنی ایرانی است. او در سال ۱۳۲۹ به بریتانیا مهاجرت نمود و به سال ۱۳۴۲ درجهٔ کارشناسی و کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه آکسفورد دریافت کرد. آبراهامیان پس از مهاجرت به آمریکا موفق به گرفتن دکترای خود، در سال ۱۳۴۸ از دانشگاه کلمبیا شد.

وی در دانشگاه‌های پرینستون و آکسفورد به تدریس «تاریخ ایران» پرداخت و هم‌اکنون در کالج باروک دانشگاه شهر نیویورک (CUNY) به تدریس تاریخ جهان و خاورمیانه مشغول است. آبراهامیان در مقوله «تاریخ ایران معاصر»، از برجسته‌ترین تاریخ‌نگاران محسوب میشود. فرد هالیدی دانش‌پژوه ایرلندی، او را در زمینه نگارش تاریخ «احزاب سیاسی ایران»، برترین محقق دنیا میداند.

از شاخصترین آثار او میتوان به این کتابها اشاره کرد: «ایران بین دو انقلاب» چاپ انتشارات دانشگاه پرینستون در سال ۱۹۸۲ در آمریکا؛ «اسلام رادیکال: مجاهدین ایرانی«اعترافات شکنجه‌شدگان» چاپ ۱۹۹۹ و «تاریخ ایران مدرن» چاپ ۲۰۰۸ در انتشارات دانشگاه کمبریج. وی همچنین به همراه نوام چامسکی از جمله نویسندگان کتاب «هدف قرار دادن ایران» است.

سه کتاب از این نویسنده به فارسی ترجمه شده است: «ایران بین دو انقلاب» که دو ترجمه از آن موجود است؛ (ترجمه احمد گل‌محمدی و محمدابراهیم فتاحی، چاپ «نشر نی»، دیگری ترجمه کاظم فیروزمند و محسن مدیرشانه‌چی و حسن شمس‌آوری چاپ «نشر مرکز»). رسیده است و کتاب «تاریخ ایران مدرن» نیز توسط محمدابراهیم فتاحی به فارسی برگردانده شده است


«تاریخ ایران مدرن»، عنوان آخرین اثری ا‌ست که ایران‌شناس برجسته یرواند آبراهامیان درباره‌ی تاریخ معاصر و تحولات اجتماعی ایران نوشته است. این کتاب در شش فصل نگاشته شده است:

فصل نخست («شاهان مستبد»: دولت و جامعه در دوره‌ی قاجار):

فصل دوم (رفرم، انقلاب و جنگ بزرگ):

فصل سوم (سیاست مشت آهنین رضاشاه):

فصل چهارم (فترت ناسیونالیستی):

فصل پنجم (انقلاب سفید محمدرضا شاه):

فصل ششم (جمهوری اسلامی):